กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิล: ยังไม่ได้จินตนาการ [Video]

กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลในวงโคจร

กล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลเปิดตัวโดยกระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรี่เมื่อวันที่ 24 เมษายน 1990 โดยหลีกเลี่ยงการบิดเบือนบรรยากาศ ฮับเบิลมีมุมมองที่ไม่มีสิ่งกีดขวางเมื่อมองดูดาวเคราะห์ ดาวฤกษ์ และกาแลคซี่ ซึ่งอยู่ห่างออกไปกว่า 13.4 พันล้านปีแสง เครดิต: NASA

การเปิดตัวและการวางกำลังของฮับเบิลในเดือนเมษายน 1990 ถือเป็นความก้าวหน้าครั้งสำคัญทางดาราศาสตร์นับตั้งแต่กล้องโทรทรรศน์ของกาลิเลโอ ขอบคุณห้าภารกิจการบริการและการดำเนินงานมากกว่า 30 ปี มุมมองของเราเกี่ยวกับจักรวาลและสถานที่ของเราภายในจักรวาลไม่เคยเหมือนเดิม

การถอดเสียงวิดีโอ:

คาร์ล เซแกน “กล้องโทรทรรศน์อวกาศเป็นการผจญภัยทางปัญญาที่ยิ่งใหญ่สำหรับพวกเราทุกคน ซึ่งจะฉายแสงไม่เพียงแต่บนจักรวาล แต่ยังรวมถึงตัวเราเองด้วย”

การสำรวจเดินสายเข้าไปในสมองของเรา

และเมื่อเราเห็นขอบฟ้า เราก็อยากรู้ว่ามีอะไรอยู่เหนือขอบฟ้า เราต้องการทำลายอุปสรรค เราต้องการทำให้สิ่งที่ไม่รู้จักเป็นที่รู้จัก เพราะธรรมชาติที่อยากรู้อยากเห็นของเราผลักดันเราไปข้างหน้า

มองไปไกลกว่าดวงจันทร์และดวงดาว ผ่านตัวเรา[{” attribute=””>Milky Way Galaxy, and deep into the corners of our universe.

Generations before our own could only wonder what we might see veiled above our murky atmosphere.

They drafted plans, laid out the framework that would uncover the truths hidden in the space around us once thought to only be science fiction.

STORY MUSGRAVE: “We’re gonna have to move out on the EVA.”

And in the face of difficulty and setbacks…

DOUGLAS BROOME: “There’s a significant spherical aberration.”

DR. JOHN CAMPBELL: “The fourth of six gyros that are onboard Hubble, failed.”

SM3B ASTRONAUT: “Monitoring John’s suit and there’s a large bit of water down here.”

They kept fighting and now we continue – unrelenting.

We desire to keep pushing the limits of the unattainable.

And with every discovery, every encounter with the heavens, we begin to scratch the surface of what it means to truly be human.

We keep exploring to know what is outside of our galaxy, but also what is inside of each and every one of us.

And we won’t stop, we won’t be satisfied with what-ifs, or possibilities, because we have been given a taste too sweet to ignore.

Grasping at the stars within an arm’s reach, and mapping the space balancing between.

Observing the nature of the unusual, diving deep into the fabric of our universe.

Being witnesses to gloriously painted galaxies, and the spectacular birth of new stars.

Now, all within the possible, the conceivable, and the believable.

And still, with that, a more glorious dawn awaits, pushing back the frontiers of our explored space.

Our mission is not to supplement our present ideas of the universe we live in, but rather to uncover new phenomena not yet imagined.

(Visited 1 times, 1 visits today)

Be the first to comment

Leave a comment

Your email address will not be published.


*